Hallo allemaal, daar zijn we weer. Gisteren bij mama geweest. Houdt je vast....!!!
ZE HEEFT GEVOCHTEN.
Er lag een mevrouw bij haar op de kamer, inmiddels naar een ander huis gegaan, die 'snachts als mama sliep naar haar toekwam en heel hard Boeh riep. Mama schrok zich ongelukkig en was telkens helemaal overstuur. Verpleging/verzorging snapte er niets van. Ze hebben een babyfoon of zoiets op de kamer gezet en zijn er zo achtergekomen. Enfin. Tijdens een van die nachten heeft mama zich slapende gehouden en toen die mevrouw weer kwam heeft ze haar met veel kracht aan de pols vastgehouden. Die mevrouw had een hele blauwe pols/hand.
Verpleging/verzorging vond het eigenlijk wel schitterend en hebben mam opgejut om de volgende keer met de vuist een flinke stoot uit te delen.
Rond die periode is er ook een gevecht geweest in de huiskamer. Er zit een mevrouw naast mama aan tafel die ook niet kan praten. Zij heeft de gewoonte enorm hard op het tafelblad te tikken, echt gebieden, als ze iets wil.
Mama had er genoeg van en zwaaide met haar arm, zo van: hou op. Die mevrouw was er niet van gecharmeerd en sloeg mama op de arm. Op haar beurt gaf mama een klap terug en krabde haar in het gezicht.
Jullie zien wel: voor entertainment moet je in het Leendert Meeshuis zijn.
Het heeft in ieder geval voor grote hilariteit gezorgd.
Verder las ik in het schrift dat tante Tineke, met Louise?, weer is geweest en dat het een roze dag was. Mama in het roze, bloemen in het roze. Prachtig. Hartelijk bedankt voor jullie komst.
Ook zag ik in de huiskamer een mandje met bolletjes staan van een zekere Monique. Ook deze mevrouw ben ik erkentelijk voor haar bezoek(en).
Inmiddels zit/ligt/hangt mama alweer een jaar in het verpleeghuis. Men denkt trouwens over nieuwbouw in een ander deel van Bilthoven. De Leijen Zuid, een maisveld. Hopelijk gaan de pauwen, fazanten enz. ook mee verhuizen. Zorgen voor wat afleiding buiten. haha
Mama zag er goed uit. In overleg aangekleed en opgetut met een sjaal en enige make-up. Lang leve Ans van team 1.
Ik had een doosje after eight meegenomen en mama heeft dat letterlijk onder haar arm geklemd. Er schijnt een mijnheer op de afdeling te zitten die nog wel eens wat van een ander meeneemt.
Ook begrijpt mama een heleboel, ondanks wat mindere optimisten onder ons. Ik ga toch eens op
zoek naar het afasieboek (of is het avasie) in het LM-huis. Kijken of het de moeite loont om een systeem te maken waarmee we kunnen communiceren. Voor mama spreekt ze heel duidelijk, maar ja, wij gewone stervelingen begrijpen er niets van.
Zo, dat was het weer en tot de volgende keer.
Groeten, Margriet