Hallo lezers, op deze druilerige woensdag een verhaaltje namens tante Tineke en Louise.
Zij zijn gisteren naar mama/oma/Els gereden vanuit Nijmegen. In Bilthoven aangekomen lag mama op bed. Ogen gesloten, geen reactie gevend.
Op een gegeven moment gingen de luikjes toch open, maar kwam er verder geen respons op de begroeting.
Tante Tineke is toen gaan vragen wat er aan de hand was.
Mama/oma/Els heeft een ontspannend bad gehad. Er schijnt ook een energie-gevend bad te zijn. Misschien was dit laatste beter geweest. Kennelijk was het zeer vermoeiend en zeer zeker niet opwekkend.
Enfin, tante Tineke weer terug. In de tussentijd had Louise gezien dat er geen voer meer lag in het vogelhuisje. Ze is door het raam gestapt, voer in het huisje gedaan en weer door het raam naar binnen gestapt. Daar moest mama/oma/Els om lachen en voor zover ik het telefoontje begrepen heb, was dat ook het enige lachen wat ze gedaan heeft.
De foto's die tante Tineke meegenomen had, wilde ze alleen bekijken. Geen commentaar geven, niet helpen met omslaan etc.
Er is nog een mijnheer gekomen om te vragen wat iedereen w ilde drinken. Toen hij ermee terugkwam lag mama/oma/Els nog plat op bed. De suggestie van tante Tinke om haar wat hoger te leggen met haar hoofd, kwam weer op een zeer boze blik te staan.
Wat dat betreft is ze nog niets verleerd.
Er is nog wat met handen (hand) gewuifd in de trant van: ga maar weer weg.Teneinde raad zijn tante Tinke en Louise weer huiswaarts gegaan.
Ik hoop dat ik het goed verwoord heb. Volgende week ga ik weer naar mama/oma/Els.