Vandaag, zondag 3 april, met Tom bij mama geweest. Ze waren net klaar met eten. Het humeur was niet van jewelste. Ik had 3 tikken te pakken voordat ik het wist. Max , bedankt voor de TV en het handige hoge kastje. Ik zal het wandkleed/schilderij dat tante Mylou gemaakt heeft een keer in Groenekan ophalen en bij mama op de kamer laten ophangen. We hebben wat "gepraat"en Tom diende mooi als bliksemafleider. Na verloop van tijd verdween het slechte humeur en ging het een stuk beter. Helaas was het te fris buiten om te gaan wandelen. Ik ben nog even naar de kamer gegaan om goed rond te kijken. Iemand heeft er heel goed opgeruimd. Het radiootje is nog steeds weg en nu ook de mooie doos, die Tinkie een keer heeft opgestuurd, met o.a. tekenspullen en nagellak. Die heb ik eruit gehaald en in het wandkastje gezet. Geloof dat ik dat nu ook niet meer gezien heb. De flessen wijn waren weg of op. Mama gaat nog steeds erg laat naar bed en in het weekend drinken ze een glaasje. Prima toch. Ze wil er 's morgens niet altijd uit. Trekt dan de dekens over haar hoofd. Ze wachten dan maar tot het ontbijt op is en dan lukt het wel weer. De bloemetjes zijn uitgebloeid dus volgende keer neem ik wel weer iets mee. Erligt weer een andere mevrouw op de kamer. De vorige heeft een eigen kamer gekregen. Vraag me af hoe dat kan, want die is veel later gekomen dan mama. We hebben haar misschien te laat voor een 1-persoonskamer opgegeven. We zien wel. Nu kan ze goed naar buiten kijken naar de vogels en de pauwen. Tijdens het eten zit er nu een nieuwe bewoner aan tafel. een man. Mama volgt hem totdat ze hem niet meer kan zien. Ze lacht en glimlacht. De snoeper. Nou ja, je moet wat om het daar een beetje leuk te hebben. Voordat we weggingen wilde ze mijn tas zien en heeft er alles uitgehaald en weer erin gedaan. Ze vond hem wel wat zwaar. Is ook zo. We hebben afscheid genomen en ze vond het prima zo. Groeten, Margriet en Tom