Een goede avond allemaal.
Vandaag weer bij mama geweest. Tinkie was er ook, net als dinsdag en woensdag.
Het gaat steeds verder achteruit met mama. Het duurt langer voordat ze je herkent, duurt ook langer voordat ze iets wat je vertelt, kan plaatsen.
Volgens de verpleegkundige komt dit oa doordat het hersenvocht afneemt. Mama eet en drinkt niet meer.
Gisteren had ze voor het eerst in dagen weer een beetje nat in de incontinentieluier.Vanmiddag heeft ze 2 lepeltjes verdikt water ingenomen. Jose, een van de verpleegkundigen, heeft dt voor elkaar gekregen. Ze komt regelmatig bij mama even kijken. De deur naar de gang staat open als mama alleen op de kamer is. Deels voor gezelligheid en deels denk ik voor het gemak van de verzorging. Die lopen natuurlijk regelmatig die gang op en neer.
Toch ligt mama nog steeds naar de geluiden te luisteren. We hebben rijmpjes gedaan. Vond ze leuk. Och ja, wat moet je anders doen om elkaar te begrijpen. Wordt toch niks met die lui, denkt mama dan.
Ik heb nog wat foto's gemaakt uit een fotoboek van Tink en daar wilde mama wel het fijne van weten. Ze hield mijn telefoon vast om goed te kunnen zien, wat ik gedaan had.
Verder had ze een repeterende beweging van haar arm naar haar achterhoofd, haren gladstrijken en dan achter haar oor doen. Schijnt bij het stervensproces te horen.
Ook keek ze vaak naar buiten. Ze zag iets wat wij niet zagen. Misschien wenkt iemand haar? Je weet nooit wat mensen op hun sterfbed zien of horen.
We zijn een aantal uren bij mama geweest. Hebben gezegd dat we naar huis gingen. Gedag gezegd en voordat we bij de deur waren was mama ons alweer vergeten. Hoort er allemaal bij. Haar korte termijngeheugen deed het al lang niet meer.
Verder is er niet veel te vertellen. Kerstkaarten worden uit en te na bekeken. Vindt ze wel leuk.
Voor iedereen nog een fijne avond en tot de volgende keer. Groeten, Margriet en Tinkie