Een warme middag allemaal. Vandaag weer bij mam/oma/Els geweest. Ondanks de warmte gaat het goed met haar. Ze wil tegenwoordig als laatste naar bed. Lachen.
Max en ik waren daar voor een gesprek met de arts en de verpleegkundige. Het gaat goed met alles. Alleen logopedie staat even op een laag pitje, omdat mama niet veel zin had in meewerken. Ook kunstzinnige therapie gaat wisselend. Ze valt vaak in slaap en nu wordt zo opgehaald als er iemand is uitgevallen. Ze doet ook mee aan groepsgym. Wist daar niets van, maar ze doet goed mee.
Ze blijft grapjes maken, op haar manier, met verschillende bewoners. Ze kan ook zeer ontstemd kijken als iemand iets doet, wat in haar ogen niet hoort.
Toen ik tegen haar zei dat ze Max ook maar eens op zijn vingers moest tikken, wees ze met een vermandende vinger naar hem. Dat begreep ze toch wel.
Als dingen in de context passen begrijpt ze het beter. Foto's kijken helpt goed. Je hebt dan een insteek.
Ook vandaag was ze goed te pas. Toen we met de rolstoel achter de arts aanliepen en hij al de hoek om was kreeg ik een seintje dat ik harder moest lopen. Opschieten dus.
Na afloop van het gesprek hebben we in de tuin gezeten, thee gedronken en met een tijdschrift over bloemen etc. heb ik haar achtergelaten.
Daarvoor heb ik weer verteld dat tante Mylou aan de knie is geopereerd en een beetje eenvoudig verteld over het ziekenhuis, revalidatie en de uiteindelijke terugkeer naar haar eigen huis. Ze keek heel geinteresseerd en ik geloof dat mama/oma/Els het op dat moment ook wel snapte.
Heb haar ook verteld dat ik voor langere tijd op vakantie ga. Even later nog eens verteld, maar toen was ze het alweer vergeten.
Dus, bij deze: wie neemt het schrijven op de blog over? Ik ben begin november weer terug, tenzij ik iets kan verzinnen waardoor ik weer in een spaans ziekenhuis beland.
In ieder geval de groeten aan iedereen en tot later. Margriet